Sanrı

Ne olduklarını sorgulamaya sıkıldığım durumlar var artık. Yüküyle uğraşılmaz durumlar. Bir fayda beklenirmişcesine kurgulanan hayatların dizisi sanki. Eninde sonunda bir fayda ortaya çıkacağı doğrudur hayatta, ama bu yaşamın spontaneliğinin getirisi ve doğallığı diye kabullenmek daha doğru geliyor. Kimilerinin bunu bir çizgiye (ki varlığı da onlarca belirlenen) oturtmaya çalışması şaşkınlık uyandırıyor içimde. Şaşmasan olmaz zaten.
Gelir geçer çarşamba sancısı demiştik, bir zaman evvel. Ne gariptir ki şu saatlerde de çarşambadan çalıyoruz harfleri.
Olup olmadığına, geçmişe dair izlerle yakalanırken, şimdinin ötesine bakamıyor olmak iç acıtıyor. Öteyi kurgulamak değil; tahayyülün bile imkansızlığı mevcutmuş gibi sanki.
Neyse..! Her ne ise ? Kısacası..
Cümlelerin sonlarında bile kendini gösteren zıtlıklar mevcut, bu yazıda da. Ya zaten, artık geliyor ya da, sanki.
O yüzden sanrı bunların hepsi, sanki.