Yalnızlık, keskin bır ayraç olarak duruyorsa her sabah kalktığında insanın, düşünmeye zaman ayırması gerekiyor demektir: yokluğuyla avunmanın ve varlığıyla yetinmenin farkını.
Kısacık kocaman zaman: seni içimde tutup kendime varmaya çalıştıkca senden; sana varmaya çalıştıkça ne kadar kendimden uzaklaştığımı gördüğüm meydan.
Sonrası sırla süslenen minik masum yalanlar.
Ne ondan, ne ötekinden bir farkı yok bu konuların. Çünkü, sadece bir diğerinden küçük farklılıklardan ya da aynılıklardan dolayı tercih meselesidir sonuçta, 'hayat' diye oynadığın yumak.
13 Mart 2012 Salı
Kaydol:
Yorumlar (Atom)
