Birbirine benzer şehirler ve sevgililer. Hepsi aynıdır, bir diğerinin. Her sokak bir öpücüğe benzer. Yürünüp geçilmiştir üstünden. Aynıdır. Bir sonraki sokak ve sonraki. Hesabı tutulurmuş gibi gelir insana; ama sonrasının beklentisi varsa öncesi anlamsızlaşır. Dudağı ıslak kalan bütün kaldırımlar farksızdır, üstünde adımlar sayılıyorsa.
Açlığın belirir, bakkal aynı bakkal; ekmek aynı karnı doyuracak çünkü.
Nefes alışverişin, ürperen tüyler, çarpıntı yapan kalp; aynıdır ama soluğun, soyunamadığın gövden, ritmini bozamadığın kalp aynıdır.
El ele tutuşmak gibi, başı ve sonu ayrılmazcasına yapışık.
Her ikisinden ayrılmak da, benzer birbirine. Sıkça geçtiğin sokaklar, durup dinlendiğin bank, bakışında dalıp gittiğin, sesinde susmayı öğrendiğin aynıdır; bir önceki ve bir sonrakinden.
Yakınlığını bildirir, giydiğin çarığa uygunluğuyla sokaklar, patika ya da kaldırımlar. Gülüşünde beliren anlam, var olanları sorgular sendeki. Gündüzü beliren şehirde, gökyüzü senindir; herkesin olduğu kadar. Pay edilir yaşam parçalanarak. Tek bir isim verilir, tek bir meydan anıtı. Sana benzerliğiyle kutsal sayılan.
Bir şehir diğeriyle aynıdır, sevgililer gibi. Ayrılık şehirden de, sevgiliden de olsa aynıdır; Kendin olmamış diğerinden ayrılmaktır sadece.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder