Bir insanla bir şeyler paylaştım diyebilmek için ‘bir çuval tuz yalamak’ gerekirmiş. Öyle diyor eskiler. Sonrasında da bu paylaşımın değerini toplamak gibidir, susamışlık. İşte tamda o noktada, birisiyle doyasıya su içebilmek için çok tuz yalamışlık gerekir ki; diğer türlüsü suyu kirletir.
Sırf subaşındaki adama yanaşandan hayır gelmez, tuzun tadından habersizse.
Irmak olsa da çağlayan dereler de olsa su kirlenir o vakit. Zordayken gitmesi kolaydır.
Kalanların nesi var nesi yoksa ortadadır. Zorda kalan ve yan yana kalanlar anlatır kanarak su içmenin keyfini. O zaman anlaşılabilecek bir dert vardır ortada. Su akar yatağını bulur.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder