Aynada yansıyanın “ben” olmadığımı fark etsem kime kızabilirim. Sözlerimin, ardı gelmeyeceğinden habersiz olmalı, bütün yaşam. Sırtındayız salyangozun. Özüne inmek gereksiz kalır aslında. Hükümsüzdür; ama bütün hükümler, bunun kabulleniş yöntemlerini kullanarak hayat buluyor.
Aynaya ‘hükümsüzsün’ desem kim ders alır bu cezadan. “mükâfat” mantığında faydalar beklenebilirken ilişkilerden. Çözümlenilmesi gereken süreç-sonuç ilişkisi nasıl çözümlenebilir. Ayrı kalmak mümkün müdür? O andan sonra.
Tümcesiz kalan, tek harflik bir intihar olur, sonrasındaki tüm görüntüler.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder