Öylesi bir suskunluk işte..!
Peşi sıra gidilmeyen bütün sitemleri önüne seriyor insanlar. Duymadıklarını da gözlerinden okursun, içindeki çığlığı. Ama hiçbirinde gözgeze gelecek cesaret olmadığı hissi ağır gelir. Can tesliminden esirgemezken kendini. Kesilen ahkamların kanıdır belkide duvarlara sıçrayan. Gözündeki çapağın silinmesi değildir mahmurluğuyla yataktan kalkarken insanın. Git dedikleri kadar 'gitmek' fiilinin taşıdığı eylemden habersizdirler biraz da. İşte tam orada.!!
Susarsın.
içinde besleyecek ses kalmamıştır artık. Karşındaki sana karşın, seslenmesini bekler duymaya şartladıklarını. Susarsın. Hüzün olur. Daha da susarsın. Oyun olur. Sade susarsın. Yalan olur, ses verdikçe beslenen umutlar.
Bir dahaki sefere yeğlersin kendini. Susarken gidebilmek için.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder